مطالعه‏ ي زمينه ‏ايي عملكرد جوانان شهر يزد: كنشگر در كشاكش ساخت و برساخت فضاي اجتماع

توسعه‌ ي هر جامعه‌اي بدون مشاركت اعضاي آن امكان‌پذير نخواهد بود. از طرفي اين مشاركت بدون حمايت و پشتيباني ساختار اجتماعي، عملي و موفق نخواهد گرديد. لذا پژوهش حاضر، قصد دارد فرايند و نحوه ‌ي شكل گيري تعاملات روزمره و مشاركت اجتماعي جوانانِ شهر يزد را بازخواني و نوع مراوده و عمق ارتباطات اين افراد را در فضاي شهري و محله ‌ي مسكوني به تصوير كشد. از اين جهت براي تشريح و تفسير امر مزبور، مطالعه‌ ي كيفي مبناي اين پژوهش قرار گرفت و روش‌شناسي آن بر اساس رويكرد تفسيري پيكربندي و مبتني بر پاسخ‌گويي به سوالات و اهداف در طراحي روش‌شناسي، نظريه زمينه‌اي استفاده شد كه با رويكرد عيني‌گرايي اشتراوس و كوربين، روايت‌ ها تحليل گرديد. جامعه ‌ي هدف پژوهش، جوانان شهر يزد بودند كه 20 نفراز آنان به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و از طريق مصاحبه ‌ي عميق، اطلاعات مورد نياز اخذ گرديد. مصاحبه ‌هاي صورت گرفته حولِ دو مبحث اصلي فضاي شهري و محله ‌اي و چگونگي حضور مصاحبه شوندگان در هريك از اين دو ميدان بوده است. مبتني بر نتايج تحقيق، فضاي تعاملي در اين دو عرصه ، حاصلِ تلفيقي از صفات فردي مصاحبه‌شوندگان كه رنگ و بويي از بي‌تفاوتي، بي ‌مسئوليتي، عدم توجه به محيط اطراف و ... داشته و همچنين ويژگي ‌هاي ساختاري چون نقش مسلط و محاط‌كننده، فقدان انعطاف، بي توجه به كنشگر و ... در شكل ‌گيري و برساخت پديده مركزي پژوهش، نقش دوگانه و يكساني را ايفا كرده‌ اند. به ديگر سخن مي‌ توان گفت نحوه‌ ي مشاركت و شكل حضور اين افراد در فضاي اجتماع نه تنها منتسب به صفات فردي آن ‌ها، بلكه تا حد قابل توجهي، ترجمان عملكرد ساختار جامعه و به نوعي بازنماي مناسبات عامليت و ساختار و بازگو كننده ي رابطه ‌ي اين دو بوده است. از اين رو انجماد اجتماعي در جايگاه پديده مركزي پژوهش، حاصل فضاي دوآليته‌ي بي ‌تفاوتي اعضاي مشاركت‌ كننده و يكه ‌تازي ساختار جامعه، بوده است.