نقش معرفت نفس در مديريت گرايش‌هاي نفساني

مديريت و هدايت نفس در عرصه داشته‌ها و يافته‌ها، مبتني بر شناخت خويش است كه اين خودشناسي، به نوبه خود پيش‌نياز تكامل آدمي است. اين مديريت از رسالت‌هاي تربيت اخلاقي است. چيستي ابعاد نفس، گرايش‌هاي اصلي نفس و ترابط آنها با يكديگر، رابطه معرفت نفس و تربيت اخلاقي، نقش معرفت نفس در شكوفايي و تثبيت تمايلات اخلاقي و پيوند ميان اخلاق و روان‌شناسي به مفهوم اسلامي، پرسش‌هايي‌اند كه در اين پژوهش بررسي شده‌اند. معرفت، اگرچه شرط لازم براي شكوفايي، تصعيد و نيرومندي گرايش‌هاي انسان است، در صورت همراه شدن با اراده است كه مي‌تواند ايفاي نقش كند. برجسته‌سازي اين پيوند، به مربيان اين اطمينان را مي‌دهد كه اقدامات تربيتي خود را بر مباني محكم برهاني و انسان‌شناختي فلسفي استوار كنند تا در عرضه راهكار‌ها و راهبردها، تزلزل و رفت و برگشت نظري و علمي يا عملي نداشته باشند. براي دستيابي به پاسخ، از روش توصيفي ـ تحليلي و شيوه استنادي استفاده شده است.