سياست‌گذاري جمهوري اسلامي ايران در بهره‌برداري بهينه از منابع انرژي تجديدپذير

اجراي تجربه‌هاي موفق بهره‌برداري از منابع انرژي تجديدپذير در كشورهاي در حال توسعه با همكاري دو و يا چندجانبه كشورهاي توسعه يافته، در قالب طرح‌هاي كسب و كار مشترك، اميدها را براي نفوذ تكنولوژي‌هاي تجديدپذير در سيستم عرضه انرژي يك كشور زنده كرده است. لذا در اين مقاله سعي شده با تشابه‌سازي قردادهاي نفتي داخلي، مدل كسب و كار منطقي جهت سرعت بخشيدن به نفوذ تكنولوژي‌هاي تجديدپذير در كشور ايران ارائه شود كه هر يك از طرفين در آن داراي وظايف و نقش‌هاي مشخص و مدوني خواهند بود. در ادامه با بررسي سناريوهاي مطرح از سوي شركت‌هاي بين‌المللي متصدي انرژي‌هاي تجديدپذير، پارامترهاي موثر بر مدل فوق استخراج و در طراحي وظايف طرفين مدل از آن‌ها بهره گرفته شده است. البته با بررسي‌هاي انجام شده، مشخص شده است كه شرط اوليه و نيروي پيشران قوي در اجراي مدل كسب و كار مشترك فوق، اصلاح قيمت‌هاي حامل‌هاي انرژي متداول در كشور بوده تا امكان رقابت‌پذير بودن انرژي‌هاي تجديدپذير با آن‌ها فراهم شود. از سوي اين عامل مي‌تواند مقدمات تضمين سود شركت‌هاي بين‌المللي درگير را فراهم نموده و اجراي طرح مذكور را قوت بخشد.