ارائۀ الگويي براي نهاد تنظيم‌گر رسانه‌هاي نوين صوتي ـ تصويري بر پايۀ روش تصميم‌گيري پابرجا

با تغيير رويكرد دولت‌ها از تصدي‌گري به تنظيم‌گري و اِعمال حاكميت ملي براي تنظيم فعاليت‌ها در عرصه‌هاي گوناگون، نقش نهادهاي تنظيم‌گر بسيار برجسته شده است. گرچه در عرصه‌هايي مانند رسانه به‌ويژه رسانه‌هاي نوين، دنيا با استفاده از ظرفيت‌هاي مردمي و بخش خصوصي، از اين مرحله نيز گذر كرده و وارد عرصۀ تدبيرگري شده كه همان حكمراني رسانه است، همچنان نقش نهادهاي تنظيم‌گر براي اِعمال حاكميت ملي شايان توجه است. با ظهور پديدۀ همگرايي و كمرنگ‌شدن مرزهاي حوزه‌هاي رسانه‌اي، مخابراتي و فناوري اطلاعات، رويكردهاي گوناگوني براي نهادهاي تنظيم‌گر لحاظ شده است. در اين مقاله تلاش شده است ضمن مرور ادبيات نظري و الگوهاي گوناگون نهاد تنظيم‌گر، با استفاده از روش تصميم‌گيري پابرجا، براي فضاي رسانه‌هاي صوتي ـ تصويري نوين در كشور الگويي مناسب ارائه شود. داده‌هاي مورد نياز براي تحليل، از طريق هيئتي از خبرگان و نمايندگان رسانه‌هاي صوتي ـ تصويري ذي‌نفع گردآوري شده است. نتايج تحليل‌ها نشان مي‌دهد كه با توجه به آيندۀ رسانه‌هاي صوتي ـ تصويري در كشورمان، الگوي نهاد تنظيم‌گر همگرا و مستقل از بازيگران موجود، با لحاظ كردن جداسازي خط‌مشي‌گذاري و مقررات‌گذاري از يكديگر و مشاركت مردم در تنظيم‌گري، الگويي مناسب و پايدار است.