واكاوي راهبردي سياست گذاري ايمني غذايي

در مطالعۀ‌ حاضر به منظور بررسي وضعيت موجود سياست‌هاي ملي ايمني غذايي از مدل سياست‌پژوهي ماژرزاك كه ثبت دانش درمورد يك مشكل، درك علل و عواقب آن و ارائه راهكار است، بهره گرفته شد. براي گردآوري داده‌ها با چهار گروه از صاحب‌نظران داراي تجربه سياست‌گذاري ايمني غذايي در حوزه‌هاي استاندارد، بهداشت، محيط زيست و كشاورزي به‌صورت نمونه‌گيري گلوله‌برفي مصاحبه شد. مصاحبه به شكل نيمه ساختاريافته و براساس سؤالات مدل ماژرزاك در قالب پروتكل سوات انجام شد. تجزيه و تحليل داده‌هاي گردآوري شده در محيط نرم‌افزارهاي MAXQDA 2007 و Excel2010 صورت گرفت. در فرايند تحليل سياست‌گذاري ايمني غذايي نيز از ماتريس‌هاي ارزيابي داخلي، ارزيابي خارجي، عوامل داخلي ـ خارجي  و برنامه‌ريزي استراتژيك كمي‌‌ استفاده شد. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه سياست‌گذاري ايمني غذايي جايگاه شايسته‌اي ندارد و براي بهبود آن بايد راهبرد گروه تدافعي كه مبتني بر كاهش نقاط ضعف و پرهيز از تهديدهاست به ترتيب در اولويت قرار گيرند كه عبارتند از: 1. افزايش هم‌افزايي مديريت ايمني غذايي 2. حل مشكلات و بحران‌هاي محيط زيست 3. الزام به اجراي برنامه‌هاي استراتژيك و تقويت آن