تعيين قابليت مولد‌هاي اقليمي در توليد داده‌هاي اقليمي در مناطقي با محدوديت داده (مطالعۀ موردي: شمال و شمال شرق ايران)

مولدهاي هواشناسي تصادفي در مطالعه‌هاي مختلفي از قبيل هيدرولوژيك، مديريت محيط طبيعي و ارزيابي ريسك كشاورزي استفاده مي‌شوند. اين قبيل مطالعات اغلب به سري‌هاي زماني طولاني مدت از دادۀ هواشناسي نياز دارند. با توجه به محدوديت داده‌هاي اقليمي در بسياري از مناطق كشور و نيز كوتاه بودن طول دورۀ آماري، استفاده از مولدهاي اقليمي و مهم­تر از آن ارزيابي دقت و صحت آن­ها قبل از استفاده ضرورت دارد. لذا در اين مطالعه كارايي سه مولد CLIGEN، ClimGen و LARS-WG در دو ايستگاه سنگانه و زيدشت با شرايط اقليمي متفاوت ارزيابي شده است. براي مقايسۀ ميانگين داده‌هاي توليد شده و مشاهداتي شامل مقدار بارش سالانه و ماهانه، تعداد روز مرطوب سالانه، ميانگين سالانه دماي بيشينه و كمينه، از آزمون t (t جفتي) استفاده شده است. نتايج به دست آمده نشان مي‌دهد كه مولد CLIGEN در هر دو ايستگاه و در مورد هر پنج متغير در نظر گرفته، كارايي بهتري نسبت به دو مولد ديگر دارد. ClimGen در هيچ يك از دو ايستگاه كارايي مناسبي نداشته است. مولد LARS-WG نيز در ايستگاه زيدشت كارايي خوبي داشته اما كارايي آن در توليد متغيرهاي دمايي در ايستگاه سنگانه با دقت بسيار كمتري همراه بوده است. در مجموع نتايج به دست آمده نشان مي‌دهد كه كارايي اين مولدها در اقليم‌هايي كه متغيرهاي اقليمي از نوسانات كمتري برخوردار هستند بهتر از اقليم‌هاي خشك و نيمه­ خشك است.