ارزيابي خصوصيات ساختاري سرمايه اجتماعي شبكه ذي نفعان محلي در راستاي حكمراني مشاركتي منابع طبيعي (منطقه مورد مطالعه: شهرستان سرايان، استان خراسان جنوبي)

حكمراني در عرصه هاي منابع طبيعي امروزه در جهان با مشكلات عديده اي رو به روست و راه رهايي از اين بن بست، تزريق سرمايه اي از جنس خود مردم به نام سرمايه اجتماعي است كه به عنوان يك حلقه مفقوده در زنجيره حكمراني مشاركتي منابع طبيعي مي باشد. هدف از تحقيق حاضر ارزيابي خصوصيات ساختاري سرمايه اجتماعي برون گروهي در شبكه ذينفعان محلي در راستاي حكمراني منابع طبيعي مي باشد كه در چهار منطقه مختلف تحت پوشش پروژه بين المللي RFLDL در استان خراسان جنوبي و طي دو مرحله پايش انجام شده است. در راستاي سنجش خصوصيات ساختاري سرمايه اجتماعي برون گروهي در بين ذينفعان محلي در هر منطقه، با استفاده از پرسشنامه‌هاي تحليل شبكه‌اي (سرگروه هاي كميته هاي خرد توسعه روستايي)، پيوندهاي اعتماد و مشاركت مورد بررسي قرار گرفته است. بر اساس نتايج به دست آمده در اين چهار منطقه، ميزان اعتماد و مشاركت و به نوعي سرمايه اجتماعي برون گروهي در بين سرگروه هاي كميته هاي خرد توسعه روستايي در هر چهار منطقه روند افزايشي بعد از اجراي پروژه داشته است كه نماينگر اثر بخشي پروژه بر ارتقاء سرمايه اجتماعي دارد. در واقع مي توان بيان نمود كه بدون وجود سرمايه اجتماعي در بين افراد، حكمراني منابع طبيعي به معناي واقعي تحقق نخواهد يافت و مديريت منابع طبيعي با اعمال قدرتي يك سويه در تصميم گيري باقي خواهد ماند.