تأثير شرايط اقليمي بر روي تاج پوشش و توليد علوفۀ مراتع نيمه استپي (مطالعۀ موردي: پلور و رينه- استان مازندران)

در اين تحقيق ميزان تأثير سه عامل مهم اقليمي بارش، درجه حرارت و رطوبت نسبي هوا بر روي ميزان پوشش تاجي و توليد علوفه در يك دورۀ پنج ساله (1381-1385) و سال 1392 در مراتع نيمه­استپي پلور و رينه در استان مازندران مورد مطالعه قرار گرفت. از مدل­هاي آماري (رگرسيون ساده و چندگانه) براي يافتن ارتباط بين پوشش و علوفۀ توليدي سالانه و شكل­هاي مختلف رويشي گياهان با متغيرهاي اقليمي در دوره‌هاي مختلف زماني با استفاده از نرم افزار Minitab.14 و Excel جهت تجزيه و تحليل داده‌ها استفاده شد. نتايج شش سال مطالعه در مراتع نيمه‌استپي پلور و رينه نشان داد متوسط تاج پوشش 51 درصد و متوسط توليد 372 كيلوگرم در هكتار بوده است. پوشش كل گياهان مراتع رينه با مجموع بارندگي فصل رشد و ماه اسفند و ميانگين دما بيشترين ارتباط را دارند و در توليد علوفۀ ساليانه، دما نقش مؤثرتري را نسبت به بارندگي دارد و توليد متأثر از دماي ماه تير است. در مراتع پلور رابطۀ پوشش شكل­هاي مختلف رويشي گياهان (گندميان، بوته‌اي­ها و پهن برگان علفي) با عوامل اقليمي در پايه­هاي زماني مختلف معني‌دار بود. توليد كل گياهان قابل چراي دام در مرتع پلور متأثر از بارندگي فصل رشد مي‌باشد. بنابراين در طرح­هاي مرتعداري به­جاي يكسال اندازه‌گيري توليد و پوشش مي‌توان نوسان توليد و پوشش را بر اساس پارامترهاي اقليمي برآورد كرد. با داشتن پوشش و توليد درازمدت مرتع، مي‌توان علوفۀ قابل دسترس و ظرفيت مرتع را تعيين و از تخريب مراتع جلوگيري كرد.