ارزيابي تأثير آموزش اثربخش با تكنيك بازي بر توانمندسازي بهورزان شهرستان يزد در زمينه ارگونومي

Evaluation of Effect of Training with Game Technique on the Empowerment of Health Care Providers in the Field of Ergonomics in Yazd City, Iran

مقدمه: اختلالات اسكلتي- عضلاني مرتبط با كار، عمده‌ترين عامل از دست رفتن زمان كار، افزايش هزينه‌ها وآسيب‌هاي انساني به شمار مي‌رود. روش‌هاي مختلفي براي آموزش اصول ارگونومي در محيط كار وجود دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر، ارزيابي تأثير آموزش اثربخش با تكنيك بازي، بر توانمندسازي بهورزان شهرستان يزد در زمينه ارگونومي بود. روش‌ها: در اين مطالعه نيمه تجربي، 30 بهورز به صورت تصادفي در دو گروه مداخله و شاهد قرار گرفتند. براي جمع‌آوري اطلاعات، از پرسش‌نامه دو قسمتي (سؤالات دموگرافيك و سؤالات آگاهي، نگرش، ارزيابي ارگونوميك محيط كار) و چك‌ليست ارزيابي عوامل خطر محيط كار استفاده گرديد. برنامه آموزشي در گروه مداخله به روش بازي و در گروه شاهد به روش سخنراني طي چهار جلسه انجام شد. در نهايت، داده‌هاي به دست آمده در نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: ميانگين آگاهي، نگرش و عملكرد گروه‌هاي مداخله و شاهد پس از اجراي مداخله، افزايش معني‌داري را نسبت به قبل نشان داد (050/0 > P)، اما افرادي كه از روش بازي استفاده كرده بودند، ميزان افزايش نمره بيشتري را به دست آوردند (001/0 > P) همچنين، پس از انجام مداخله آموزشي، نمره ارزيابي عوامل خطر محيط كار در گروه مداخله كاهش معني‌داري يافت (001/0 > P). نتيجه‌گيري: نتايج به دست آمده از مطالعه حاضر، بر مفيد بودن انجام مداخله آموزشي براي توانمندسازي كاركنان بهداشتي در زمينه ارگونومي در محيط كار تأكيد مي‌كند. همچنين، برنامه‌ريزان آموزش بايد از روش‌هاي يادگيري جذاب‌تر مانند تكنيك بازي نسبت به سخنراني در فرايند آموزش استفاده نمايند.

Background: Work-related musculoskeletal disorders are the major factor in the loss of working time, increased costs, and human damages. There are various methods for teaching the principles of ergonomics in the workplace. The purpose of this study was to evaluate the effect of training with game technique on the empowerment of health care providers in the field of ergonomics in Yazd City, Iran. Methods: In this quasi-experimental study, 30 health workers were randomly assigned to intervention and control groups. Data were gathered by a researcher-made questionnaire which consisted of two parts (1- demographic questions, 2- knowledge, attitudes, and ergonomic assessment of the workplace) and a checklist for assessing ergonomic risk factors in the workplace. The training program was performed as game for intervention group and as lecture for control group during the four sessions. The gathered data were analyzed using SPSS statistical software. Findings: Following the intervention, the mean scores of knowledge, attitude, and ergonomic assessment of the workplace significantly increased in intervention and control groups compared to that before intervention (P < 0.050). However, those who used the game method obtained higher scores (P < 0.001). Also, after the intervention, the score of ergonomic risk factors in the workplace significantly reduced in the intervention group (P < 0.001). Conclusion: The results of this study emphasize the usefulness of educational intervention to empower health personnel in the field of ergonomics. Also, educational planners should use more attractive learning methods such as game techniques, rather than lectures in the educational process.