تحليل ساختاري گستره كوه ‌آهن بشرويه، خراسان جنوبي

كوه‌ آهن يك برجستگي منفرد و با ارتفاع زياد در دشتي به نسبت مسطح در شمال بلوك طبس و در نزديكي محل برخورد دو گسل نايبند و كلمرد واقع شده است و رخنمون هاي گسترده اي از رگه هاي اكسيد آهن، همخوان با گسل ها و شكستگي هاي خاوري باختري در گستره كوه آهن وجود دارد. اين پژوهش تلاش كرده است با مطالعات ساختاري و دورسنجي گستره به شناخت سازوكار شكل گيري كوه آهن و شيوه جايگيري ماده معدني در اين كوه بپردازد و نقش شكستگي‏ها و گسل‏هاي اصلي گستره را در اين فرايند آشكار سازد. در رويكرد دورسنجي با استفاده از داده‏هاي DEM و تصوير ماهواره Aster و فيلترگذاري در جهت‏هاي اصلي، جابه‌جايي و قطع شدگي ناگهاني واحدهاي سنگ‏شناختي و تغيير الگوي آبراهه‏ها بررسي شد و شكستگي‏ها و گسل‏هاي گستره شناسايي و به نقشه تبديل شدند. در برداشت‏هاي ميداني، سازوكار گسل‏ها به ويژه در محدوده معدن كوه آهن تعيين شد. نتايج اين پژوهش نشان مي‏دهد كه گسل‌هاي داراي راستاي شمالي جنوبي (روند گسل نايبند) و شمال خاوري جنوب باختري (روند گسل كلمرد) بيشتر داراي سازوكار راستالغز راست‏بُر هستند و گسل‏هاي با روند خاوريباختري، سازوكار راستالغز چپ‏بُر با مؤلفه معكوس دارند. مدل ساختاري اين پژوهش پيشنهاد مي‏كند جابه‌جايي راستالغز بر روي گسل‏هاي هم‏يوغ، فضايي مناسب براي بالاروي (ascend) و تشكيل مواد معدني گرمابي (hydrothermal mineral) در محدوده معدن فراهم آورده است.