تخمين شاخص منطقه جرياني با استفاده از نتايج تشديد مغناطيس هسته

هدف اصلي در اين مطالعه، بررسي امكان تخمين پارامتر شاخص منطقه جرياني در سنگ‌هاي كربناته با استفاده از ادغام مفهوم واحدهاي جريان هيدروليكي و مدل‎هاي تراوايي تشديد مغناطيس هسته است. براي بررسي قابليت تخمين شاخص منطقه جرياني با استفاده از روش تشديد مغناطيس هسته از دو مدل اصلي تراوايي تيمور كوتز و T2 ميانگين، با توجه به گستردگي استفاده از آنها در سرتاسر دنيا، استفاده شده است. يكي از مهم‎ترين نكات در اين مطالعه استفاده از نتايج آزمايش تشديد مغناطيس هسته در آزمايشگاه بر روي مغزه بوده كه در ايران سابقه نداشته است. در اين مطالعه 24 نمونه كربناته انتخاب و آزمايشات تخلخل، تراوايي و همچنين تشديد مغناطيس هسته بر روي آنها انجام شد. سپس با استفاده از نتايج آزمايشات تخلخل و تراوايي، شاخص منطقه جرياني مغزه تعيين و به عنوان شاخصي جهت ارزيابي دقت روش تشديد مغناطيس هسته در تخمين شاخص منطقه جرياني در نظر گرفته شد. با استفاده از پارامترهاي به دست آمده از آزمايش تشديد مغناطيس هسته و مدل‎هاي تراوايي تشديد مغناطيس هسته، مقدار شاخص منطقه جرياني تخمين و با مقدار شاخص منطقه جرياني مغزه مقايسه شد. با توجه به نتايج به دست آمده به نظر مي‌رسد مدل‌هاي تراوايي تشديد مغناطيس هسته، با ضرايب معمول، توانايي مناسبي براي تخمين شاخص منطقه جرياني را ندارند و نياز به اصلاح ضرايب با توجه به جنس سنگ‎ها وجود دارد.