مكان‌يابي QTL هاي افزايشي و اپيستاتيك و اثر متقابل آن‌ها با محيط براي صفات مرتبط با خصوصيات سنبله در لاين هاي اينبرد نوتركيب گندم نان بهاره

به‌منظور مكان‌يابي QTL‌هاي افزايشي و اپيستاتيك و اثر متقابل آنها با محيط براي صفات مرتبط با خصوصيات سنبله، 148لاين اينبرد نوتركيب گندم همراه با والدين YecoraRojo و No. 49 در دو ايستگاه تحقيقات كشاورزي مياندوآب و مهاباد در شرايط نرمال و تنش كم‌آبي انتهاي فصل طي دو سال زراعي 1394 و 1393 مورد ارزيابي قرار گرفتند. نقشه پيوستگي مورد استفاده شامل 177 نشانگر ريز ماهواره و 51 نشانگر رتروترانسپوزون بود. براي تجزيه QTL‌ از نرم‌افزار QTL Network. 2 استفاده شد. در بررسي حاضر بيشترين مقدار وراثت‌پذيري عمومي (58.31 درصد) و خصوصي (29.15 درصد) براي تعداد سنبلچه در سنبله و كمترين مقدار وراثت‌پذيري عمومي (51.28 درصد) و خصوصي (25.64 درصد) براي طول سنبله در شرايط نرمال مشاهده شد. نتايج تجزيه QTL نشان داد در شرايط نرمال رطوبتي يك QTL (1.54 درصد=R^2A)، يك اثر متقابل QTL در محيط (4.40 درصد=R^2AE)، دو اثر اپيستازي QTL× QTL (044.4/0 درصد=R^2AA) و 6 اثر متقابل QTL× QTL در محيط (9/7-8/24 درصد=R^2AAE) مشاهده شد. در شرايط تنش كمآبي، يك اپيستازي QTL× QTL (4 درصد=R^2AA) و سه اثر QTL× QTL در محيط (6.98=R^2AAE) مكان‌يابي شد، در مجموع دو شرايط نيز يكQTL (0.78 درصد =R^2A)، يك اثر متقابل QTL با محيط (5.15 درصد=R^2AE)، 10 اپيستازي QTL× QTL (7/0-9/02 درصد=R^2AA) و 14 اثر QTL×QTL در محيط (8/92-0/86 درصد=R^2AAE) معني‌دار بودند. در اين تحقيق تعداد QTL هاي شناسايي شده براي خصوصيات مرتبط با سنبله گندم بسيار كم بودند كه مي تواند به دليل تعداد بالاي QTL با اثرهاي كم و همچنين اثرات محيطي باشد.