تبيين سبك رهبري و مديريت پژوهش در دانشگاه پيام نور مطالعه موردي: استان تهران

هدف: هدف پژوهش حاضر، شناسايي و ارزيابي مؤلفه‌هاي مؤثر بر سبك رهبري و مديريت پژوهش در دانشگاه پيام نور استان تهران است. روش شناسي:  اين پژوهش از نوع توصيفي پيمايشي است. بدين منظور، با استفاده از روش كيفي مبتني‌بر تحليل تم، 48 زير مؤلفه شناسايي  و در قالب هشت مؤلفه اصلي (شامل چشم‌انداز، توانمندسازي مستمر گروهي، بهبود مستمر عملكرد، الهام بخشي، تيم‌سازي، جاذبه عميق، خودارزيابي مستمر و مربي‌گري) طبقه بندي شد. مطابق ضريب آلفاي كرونباخ (86/0)، پرسشنامه‌  تحقيق پايا و منسجم است. همچنين، براساس نتايج تحليل عاملي تأييدي مرتبه اول و دوم، مدل مفهومي  تبيين‌كننده مناسبي، به لحاظ تمامي مؤلفه‌هاي اصلي و زير مؤلفه‌هاي مربوط، است. براي تعيين وزن مؤلفه‌ها از مقايسات زوجي استفاده شده است. يافته ها: نتايج بيانگر آن است كه مؤلفه‌هاي چشم‌انداز (بصيرت) (4552/0)، توانمندسازي مستمر گروهي (1945/0) و بهبود مستمر عملكرد (1893/0) بيشترين اهميت و تأثيرگذاري را بر رهبري و مديريت پژوهش دارند. بحث و نتيجه گيري:  بر مبناي اطلاعات جمع‌آوري‌ شده، سبك رهبري پژوهش دانشگاه آمرانه و در برخي موارد توأم  با سبك رهبري هدايت‌بخش است.