حقوق بين‌الملل و اخراج اتباع كشور دشمن در زمان مخاصمات مسلحانه

تئوري و عمل ميان شرايط و ضوابط اخراج بيگانگان در زمان مخاصمات مسلحانه و زمان صلح تفاوت قائل مي‌شود. وقوع جنگ سبب مي‌شود اتباع دولت متخاصم به‌عنوان اتباع دشمن شناخته شوند. در اين شرايط، دولت متخاصم ممكن است اخراج اين افراد را كاري سهل بداند و اخراج بيگانگان، به‌خصوص تعداد زيادي از آنها، در چنين وضعيتي محتمل‌تر است. اگرچه چنين اقدامي مي‌تواند در شرايط مخاصمه براي بيگانگان بسيار سخت و ناعادلانه به‌ نظر آيد، در رويۀ عملي دولت‌ها اين‌گونه اخراج متداول است. اگرچه دولت‌ها با توسل به معيار امنيت داخلي يا نظم عمومي تا حد وسيعي از حق اخراج در زمان مخاصمات استفاده مي‌كنند، به‌نظر مي‌رسد قدرت اخراج بيگانگان به‌هنگام مخاصمات بايد اختياري خاص و محدود تلقي شود و تنها در زمان‌هاي ويژه‌اي به‌كار رود. در اين نوشتار، پس از جست‌وجو در اسناد حقوق بشردوستانۀ بين‌المللي، اسناد حقوق بشري جهاني و منطقه‌اي، حقوق بين‌الملل عرفي، رويۀ قضايي و دكترين اين نتيجه حاصل مي‌شود كه محدوديت‌هاي وارده بر اخراج بيگانگان در زمان صلح، به‌هنگام مخاصمات مسلحانه نيز بايد رعايت شوند.