نقش رسانه‌هاي اجتماعي در ارتقاي تحمل اجتماعي

مقاله حاضر مي‌كوشد با استفاده از رويكرد تفسيرگرايي و اتخاذ رويكرد اتيك، نقش رسانه‌هاي اجتماعي در تحمل اجتماعي را بررسي كند. روش، كيفي است و اطلاعات مورد نياز با دو روش كتابخانهاي و مصاحبهي عميق گردآوري شده و براي تفسير مصاحبه ها (اطلاعات) روش توصيفي-تحليلي بهكار رفته است. نتايج نشان ميدهد كه شهروندان بهرغم استفاده از رسانه‌هاي اجتماعي، تحمل اجتماعي مطلوبي ندارند؛ اين مسأله در خصلت فردگرايي رسانه‌ها ريشه دارد. بااينوجود، محققان بر اين‌باورند كه رسانه‌هاي اجتماعي توانسته‌اند سطحي از جامعه‌پذيري را در ميان شهروندان تأمين نمايند و در گرايش آنها به تأثيرپذيري هنجاري مؤثر واقع شوند و سطح تحمل اجتماعي آنها را توسعه دهند.