اقتضائات ديپلماسي عمومي جمهوري اسلامي ايران از طريق ارتباط ميان‌‌‌‌‌فرهنگي نسبت به مسلمين اندونزي

با توجه به تفاوت‌‌‌‌‌هاي مذهبي اندونزي با ايران، چه اقتضائاتي را از منظر اسلامي مي‌‌‌‌‌توان در ديپلماسي عمومي با ديگر گروه‌‌‌‌‌هاي مسلمان در نظرگرفت؟ آيا اصول مشتركي براي ارتباط ميان‌‌‌‌‌فرهنگي وجود دارد كه بتوان به همكاري و دوستي با آنان پرداخت؟ با تركيبي از روش جامعه‌‌‌‌‌شناسي سياسي و تحليل محتوا از گفتار رهبران و نخبگان مذهبي و با استفاده از آيات قرآن مي‌‌‌‌‌توان به سوالات فوق پاسخ داد. فرضيه اين است كه ديپلماسي‌‌عمومي ‌‌جمهوري اسلامي ايران بايد برمبناي ‌‌پيشرفت ‌‌اسلامي، همكاري، ميانه‌‌روي، حفظ استقلال دو ملت، عدالت براي همه، مسئوليت همگاني، همبستگي و مقاومت در برابر ظلم باشد. ايجاد گفتمان مشترك بين‌‌‌‌‌المذاهب، ايجاد سايت مشترك علماي ايران و اندونزي در حوزه‌‌ي عقل و عدالت، برگزاري سمينارهاي بين‌‌‌‌‌المللي مشترك در ترويج رويكرد تقريبي، حمايت از انديشه‌‌‌‌‌هاي آزادي‌‌‌‌‌خواهانه، صحت‌‌‌‌‌سنجي اخبار نسبت به فعاليت‌‌‌‌‌هاي اسلام‌‌‌‌‌خواهانه و... از راهكارهاي عملياتي در ديپلماسي با اندونزي است. منطق ارايه‌‌ي اين پژوهش، از تحليل محتواي به‌‌‌‌‌دست‌‌‌‌‌آمده از انديشه‌‌ي هرگروه اسلامي اخذ گرديده است.