نگرش و فرايند ديالكتيكي در ترسيم الگوي جامع و تفصيلي پيشرفت اسلامي ايراني

الگوي جامع و تفصيلي پيشرفت اسلامي ايراني، پيش‌نياز دست‌يابي به آرمان‌هاي متعالي حيات طيبه‌ي فردي و اجتماعي در سطح فرد و جامعه در راستاي احياي تمدن نوين اسلامي است. غايت پيشرفت حد‌اكثري، دست‌يابي به صحيح‌ترين، ژرف‌ترين و كامل‌ترين شناخت از پروردگار، خليفه‌ي وي، جامعه‌ي انساني، تاريخ و سرشت تمدن‌ها و چگونگي نقش‌آفريني فرهنگ‌هاي گوناگون به موازات تحول‌آفريني باورها، ارزش‌ها و سنن الهي است. فاعل شناسا در اين رويكرد، خود انسان و متعلق شناسايي نيز هموست؛ غايت معرفت، هرچه بيش‌تر صبغه‌ي الهي‌يافتن انسان در تمام ساحت‌هاي فردي، ملي و بين‌المللي است. مهم‌ترين نكته و مؤلفه‌ي نقش‌آفرين در شكل‌دادن به الگوي پيشرفت اسلاميايراني، ضرورت حياتي پردازش نظريه‌ي عام پيشرفت الگوست. بعد از پردازش اين نظريه‌ي پشتيبان، در همان‌حال‌كه اين نظريه از سوي تمام انديشكده‌هاي موجود و آتي استفاده مي‌شود، در راستاي غني‌سازي و ژرفابخشي به آن، سازوكاري براي داد‌و‌ستد مستمر و ديالكتيكي (رفت ‌و ‌برگشتي) تجربه‌ها بين كارگروه‌هاي مباني و مسائل همه‌ي انديشكده‌ها (براي بررسي‌هاي تخصصي‌تر) تعريف مي‌شود.