امكان‌سنجي تطبيق كاركردهاي پسر انسان در كتاب مقدس بر منجي موعود شيعه

نجات بشر توسط منجي در آخرالزمان، از بحث‌هاي مهمي است كه اديان مختلف، ازجمله اديان ابراهيمي به آن پرداخته‌اند. در كتاب مقدس يهوديان و مسيحيان، آيات متعددي در مورد منجي آخرالزمان و عناوين مربوط ملاحظه مي‌گردد. يكي از اين عناوين «پسر انسان» است. انديشمندان يهودي معتقدند پسر انسان همان منجي آخرالزمان است؛ اما انديشمندان مسيحي ضمن تفسير‌هاي مختلف از پسر انسان، معتقدند با توجه به كلمات عيسي(ع) خود او است كه در پايان دنيا برمي‌گردد و ملكوت الاهي را برپا مي‌كند؛ اما با توجه به بررسي ويژگي‌هاي كاركردي كه براي پسر انسان در كتاب مقدس ذكرشده است، مي‌توان نتيجه گرفت كه پسر انسان از شخصي متعين خارج مي‌شود و احتمال اين‌كه پسر‌‌انسان غير از عيسي(ع) باشد، تقويت مي‌گردد. اين پژوهش ‌با رويكرد توصيفي-تحليلي و باهدف تبيين جايگاه اصطلاح آخر‌الزماني «پسر انسان» در كتاب مقدس، تطبيق آن را بر مهدي موعود(ع)بررسي كند.