اثر محل بازشوي متمركز در كاهش ظرفيت برشي ديوارهاي برشي فولادي

پتانسيل بالاي ديوارهاي برشي فولادي در جذب انرژي و شكل‌پذيري زياد آنها باعث شده است كه جهت تحمل بارهاي جانبي، به ضخامت‌هاي بسيار كم به خصوص در طبقات فوقاني سازه نياز داشته باشند، كه در محاسبات گاهي به كسري از ميلي‌متر مي‌رسد. از آنجا كه ممكن است ورق‌هاي فولادي با چنين ضخامت‌هايي در بازار موجود نباشد، استفاده از ورق با ضخامت بالاتر از نياز طراحي، ولي با ايجاد بازشو براي كاهش سختي، يكي از راه حل‌هاي منطقي است. از سوي ديگر، وجود بازشو به لحاظ ملاحظات معماري نظير تعبيه‌ي پنجره و نورگيري امري بديهي و اجتناب‌ناپذير است. در اين نوشتار، ظرفيت برشي ديوار برشي فولادي در اثر وجود بازشو در نقاط مختلف، به كمك روش اجزاء محدود مورد بررسي قرار گرفته و درنهايت، رابطه‌ي نيمه تجربي و بي‌بُعدشده جهت تخمين دقيق ميزان كاهش مقاومت ديوار با بازشو در هر نقطه‌ي دلخواهي از ورق ارائه شده است.