تأثير تونل‌هاي دوقلوي بدون پوشش در الگوي بزرگ نمايي لرزه‌يي سطح زمين با استفاده از روش عددي اجزاي مرزي

احداث تونل‌هاي زيرزميني به منظور كنترل ترافيك و ايجاد شبكه‌هاي حمل و نقل مي‌تواند در پاسخ لرزه‌يي سطح زمين و به دنبال آن در سازه‌هاي روسطحي تأثيرگذار باشد. لذا در نوشتار حاضر سعي شده است تا با به‌كارگيري روش عددي اجزاي مرزي دوبعدي در حوزه‌ي زمان و در يك محيط همگن و همسان به بررسي پاسخ لرزه‌يي و الگوي بزرگ‌نمايي سطح زمين واقع بر حفره‌ها و تونل‌هاي زيرزميني بدون پوشش (لاينينگ) تحت تأثير امواج برشي S‌V در بسامدهاي مختلف پرداخته شود. نتايج به‌دست‌آمده نشان مي‌دهد كه تونل‌هاي زيرزميني دوقلو، مؤلفه‌هاي افقي و قائم جابه‌جايي سطح زمين را در مقايسه با تونل‌هاي منفرد، تحت تأثير بيشتري قرار مي‌دهند. افزايش فضاي حبس موج در بالاي تونل‌هاي دوقلو بدون پوشش به نسبت تونل منفرد مي‌تواند يكي از عمده‌ترين دلايل موجود براي افزايش بزرگ‌نمايي لرزه‌يي سطح زمين باشد. با فاصله‌گرفتن حفره‌هاي دوقلو از يكديگر، تأثير لرزه‌يي متقابل آنها در يكديگر و به دنبال آن در پاسخ لرزه‌يي سطح زمين كاهش مي‌يابد.