ارزيابي و تدوين شاخص هاي حمل و نقل اضطراري (مطالعه موردي: شريان هاي اصلي منطقه ي يك شهرداري تهران)

در مناطق شهري، زماني كه بحراني رخ مي‌دهد (به‌ويژه زلزله)، چگونگي تعيين مناطق پرخطر، انتقال شهروندان به مناطق امن و ايمن و كاهش تلفات و مصدومان از عمده‌ي موارد نگراني مديران شهري و مقامات دولتي است. براي تسريع در حمل و نقل اضطراري پس از وقوع سوانح بايد بهينه‌ترين مسيرها مورد توجه قرار گيرند. با توجه به اهميت موضوع در پژوهش توصيفي ـ تحليلي حاضر، رويكرد تحليل چندعاملي (A‌H‌P) به منظور تعيين و ارزيابي پارامترهاي مؤثر در انتخاب مسيرهاي بهينه‌ي حمل و نقل اضطراري مورد توجه قرار گرفته و در منطقه‌ي يك شهر تهران عملياتي شده است. نتايج نشان داده است كه در تعيين مسيرهاي حمل و نقل اضطراري، ۱۷ شاخص تأثيرگذار و پارامترهاي اصلي شامل: ايمني، طول مسيرها، ترافيك و فرهنگ هستند. در كل، تراكم جمعيت با ۲۳٫۵۵٪ بيشترين و كيفيت خودروها با ۲٫۱۳٪ كمترين ميزان اهميت را دارند.