ارزيابي عملكرد مخلوط‌هاي آسفالتي گرم براساس مدل هاي آزمايشگاهي تجربي در برابر پديده ي شيارشدگي

شيارشدگي از جمله خرابي‌هاي شايع در روسازي‌هاي انعطاف‌پذير است. مطالعه‌ي حاضر به ارزيابي خرابي شيارشدگي در سرعت‌هاي مختلف پرداخته است. لذا، ۴۸ نمونه‌ي مخلوط آسفالتي گرم تهيه و تحت آزمايش قرار گرفته‌اند. نمونه‌ها در دماهاي ۴۰ و ۵۵ درجه‌ي سانتي‌گراد، تحت تنش‌هاي ۱۰۰ و ۲۰۰ كيلوپاسكال، در ۳ زمان مختلف بارگذاري و نيز در ۲ زمان استراحت، آزمايش شده‌اند. نهايتاً يك مدل عددي با ضريب همبستگي ۰٫۹۰۷۷ به‌عنوان خروجي اصلي پژوهش ارائه شده است. نتايج پژوهش حاضر نشان داده‌اند كه تأثيرگذارترين عوامل در رشد خرابي در روسازي انعطاف‌پذير به ترتيب: دما، تغييرات زمان بارگذاري و تنش هستند. در ادامه، در مدل به‌دست آمده رشدي حدود ۷۶٪ در عمق شيار روسازي در نامناسب‌ترين شرايط محيطي، با افزايش زمان بارگذاري از ۱۰۰ ميلي‌ثانيه به ۱۰۰۰ ميلي‌ثانيه مشاهده شده است. در نهايت، به‌منظور كاهش خرابي‌هاي روسازي آسفالتي در مناطق گرمسيري، كمينه‌ي سرعت حركت خودرو ۲۰ كيلومتر بر ساعت تعيين شده است.