تحليلي كمّي و چندجانبه از انتقال‌پذيري مدل توليد سفر لوجيت رتبه‌يي (مطالعه‌ي موردي: شهرهاي قزوين و اسلامشهر)

با توجه به اينكه هزينه‌ي جمع‌آوري داده براي مدل‌سازي تقاضاي سفر بسيار بالاست، انتقال مدل‌ها به علت صرفه‌جويي در منابع، جذابيت و اهميت زيادي دارد. هدف نوشتار حاضر، بررسي انتقال‌پذيري مكاني مدل توليد سفر از نوع لوجيت رتبه‌يي بين دو نمونه با مقياس واقعي و تعيين جهت برتر انتقال است. در اين راستا، از داده‌هاي اقتصادي ـ اجتماعي و سفرهاي كاري روزانه‌ي خانوار از آمارگيري مبدأ ـ مقصد ساكنان شهرهاي قزوين و اسلامشهر استفاده شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه مدل‌هاي انتقال‌يافته به اسلامشهر و قزوين از نظر معيارهاي قابليت پيش‌بيني در سطح ناهمفزون (خوبي برازش انتقالي و شاخص انتقال)، عملكرد خوبي دارند و از نظر معيارهاي برابري آماري پارامترهاي مدل (آماره‌ي آزمون انتقال) و قابليت پيش‌بيني در سطح همفزون (مجذور ميانگين مربعات خطا و خطاي نسبي انتقال همفزون)، فاقد عملكرد خوبي در انتقال‌پذيري هستند كه نشان مي‌دهد مسئله‌ي انتقال‌پذيري يك مسئله‌ي يك بعدي، با پاسخ بلي يا خير نيست بلكه مسئله‌يي پيچيده و چندجانبه است و به همين دليل، معيارهاي متفاوتي به منظور ارزيابي آن پيشنهاد شده است.