مطالعه آزمايشگاهي عملكرد خاكريز مسلح‌شده روي حفره كم عمق

در پژوهش حاضر، پايداري حفره‌هاي كم‌عمق زيرزميني و پوشش خاك ماسه‌ي مسلح آن به صورت آزمايشگاهي مطالعه شد. تأثير عواملي، مانند: عمق استقرار، تعداد لايه‌ها، و طول مسلح‌كننده در نشست سطحي، معياري از عملكرد با كاهش پيوسته‌ي فشار هواي حفره ارزيابي شد. واكنش حفره به شرايط محيطي با تغيير فشار هواي وارد بر پوسته‌ي نازك آن شبيه‌سازي شد. فشار هوا و نشست سطحي، يك لحظه قبل از ناپايداري حفره و نيز نشست نهايي پس از فروريزي كامل حفره به عنوان شاخصي از عملكرد مسلح‌سازي انتخاب شدند. نتايج آزمايشگاهي نشان داد كه با افزايش تعداد لايه‌هاي مسلح‌كننده، پوشش خاكي روي حفره، عملكرد بهتري در تحمل نشست بيشتر دارد؛ اما اين بهبود وضعيت به تعداد لايه‌ي معيني محدود است. همچنين با افزايش طول مسلح‌كننده، عملكرد پوشش خاكي بهتر مي‌شود؛ اما اين تأثير فقط تا طول معيني، متناسب با قطر حفره قابل توجه است.