بررسي رابطه بين سبك رهبري كريمانه و يادگيري سازماني با تأكيد بر فراموشي سازماني هدفمند

سرعت فزآينده انتقال اطلاعات و محيط متلاطم كنوني اهميت مديريت اطلاعات در سازمان‌ها را دوچندان كرده است. از اين‌رو، هدف اصلي اين پژوهش، بررسي رابطه بين سبك رهبري كريمانه و يادگيري سازماني با تأكيد بر فراموشي هدفمند مي‌باشد. اين تحقيق از نظر هدف كاربردي و از نظر روش گردآوري داده‌ها از نوع توصيفي همبستگي است. جامعه آماري پژوهش، كاركنان شركت نفت و گاز پارس مي‌باشد كه حجم نمونه 210 نفر و روش نمونه‌گيري تصادفي ساده بوده است. ابزار گردآوري داده‌ها، پرسشنامه 32 سوالي محقق‌ساخته مي‌باشد. روايي پرسشنامه از نظر صوري و محتوايي مورد بررسي قرار گرفته و پايايي آن نيز با اجراي آزمايشي و محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ، برابر با 0/88 بدست آمده است. براي سنجش فرضيه‌ها و تأثير مفاهيم مورد بررسي از روش مدل‌سازي معادلات ساختاري استفاده شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهند، كه مؤلفه نرمش و رفق رهبري كريمانه نسبت به مؤلفه شدت عمل آن، تأثير بيشتري بر يادگيري سازماني دارد. همچنين نتايج بيانگر آن است كه فرضيه‌هاي پژوهش (رابطه بين رهبري كريمانه و فراموشي سازماني هدفمند؛ رابطه بين رهبري كريمانه و يادگيري سازماني؛ رابطه بين فراموشي سازماني هدفمند و يادگيري سازماني) مورد تأييد قرار گرفت و اين روابط مستقيم و معنادار مي‌باشند.