پايش خشكسالي هيدرولوژيكي با استفاده از شاخص‌هاي SDI و GRI در حوزة آبخيز رودخانة اعظم هرات استان يزد

خشكسالي يك پديدة طبيعي و قابل تكرار است. در اين پژوهش با استفاده از شاخص‌هاي SDI و GRI وضعيت خشكسالي‌ هيدرولوژيك ارزيابي و با شاخص­هاي خشكسالي هواشناسي مقايسه شد. در محيط MATLAB شاخص GRI تعيين گرديد. مطابق نتايج، شاخص GRI در طي دورة آماري (1380-1394)، حداكثر شدت خشكسالي، 25/ 73- و حداكثر تداوم خشكسالي 79 ماه مي‌باشد. اين مقادير در مقايسه با شاخص SDI در مقياس زماني يكسان و دورة آماري مشترك از مقادير بالاتر برخوردار مي­باشد. فراواني گروه‌هاي مختلف شاخص GRI در دورة آماري 35 ساله نشان داد كه خشكسالي نرمال داراي بيشترين درصد فراواني مي‌باشد. شاخص SDI از حداكثر تداوم بالاتري در مقياس­هاي زماني پايين نسبت به شاخص­هاي خشكسالي هواشناسي برخوردار است. فراواني گروه‌هاي خشكسالي بر اساس شاخص SDI در دورة آماري براي مقياس­هاي زماني مختلف محاسبه گرديد. نتايج حاصل از اين بررسي نشان داد كه SPEI در مقياس 24 و 48 ماهه با 3 ماه تأخير با شاخص GRI بيشترين همبستگي را دارد كه حاكي از تأثيرگذاري خشكسالي هواشناسي بعد از گذشت دو سال و بيشتر بر منابع آب­زيرزميني مي­باشد. اطلاع از فاصلة زماني بين وقوع خشكسالي هواشناسي به عنوان عامل اصلي ديگر خشكسالي­ ها، به مديران و برنامه­ريزان كمك خواهد كرد، تا اقدامات مديريتي لازم جهت مقابله با خشكسالي ناشي از كمبود منابع آبي سطحي و زيرزميني به عمل آورند.