مقايسه نوسانات ثروت كارآفرين در يك اقتصاد باز مشاركتي با يك اقتصاد مبتني بر استقراض ربوي

هدف اين مقاله بررسي نوسانات ثروت كارآفرين در يك اقتصاد مشاركتي باز و مقايسه آن با يك اقتصاد مبتني بر بهره است. در اين اقتصاد مشاركتي فرضي، سرمايه‌گذار مي­تواند از بين دو نوع قرارداد تأمين مالي مشاركتي داخل كشور و تأمين مالي مبتني بر بهره از خارج ـ در بازارهاي مالي بين‌المللي ـ آزادانه يكي را انتخاب كند. به اين منظور يك الگوي ديناميكي بر اساس پويايي ثروت كارآفرين طراحي و حل مي‌شود. بر اساس نتايج مقاله هنگامي كه دو اقتصاد مشاركتي و ربوي در معرض شرايط يكسان هستند؛ يعني هزينه فرصت سرمايه­گذاري در هر دو برابر است، ثروت كارآفرين و در نتيجه سرمايه­گذاري و توليد ملي  در اقتصاد مشاركتي نسبت به اقتصاد ربوي نوسان كمتري دارند؛ اما هنگامي كه هزينه ‌فرصت سرمايه­گذاري در دو اقتصاد متفاوت است تنها تحت شرايطي ثروت كارآفرين و توليد در اقتصاد مشاركتي مي‌توانند كم‌نوسان‌تر از اقتصاد متعارف باشند. ملاحظه مي‌شود كه اين شرايط به مقادير پارامترهاي نرخ بهره، نرخ مشاركت و حداقل بازده مطمئن اقتصاد داخلي بستگي دارد.