بررسي تأثير فرح‌بخشي در كار بر رضايت شغلي و تعلق‌خاطر كاري كاركنان با نقش ميانجي رفتار نوآورانه در شهرداري مشهد

منابع انساني و نيروي كارآمد، بنيادي‌ترين عامل توليد، رشد و تكامل است و يكي از مهم‌ترين عواملي است كه باعث مي‌گردد سازمان بر چالش‌هاي محيطي برتري يافته و مزيت رقابتي خود را حفظ نمايد. ازجمله اقداماتي كه در جهت حفظ و ارتقاي كيفيت منابع انساني از سوي سازمان‌ها صورت مي‌گيرد ايجاد رضايت شغلي و افزايش تعلق‌خاطر كاري كاركنان است. در مطالعات اخير فرح‌بخشي در كار و همچنين رفتار نوآورانه، از عوامل تأثيرگذار بر رضايت شغلي و تعلق‌خاطر كاري به شمار مي‌روند كه به نوبه خود باعث افزايش بهره‌وري سازمان مي‌گردند. هدف از پژوهش حاضر، بررسي تأثير فرح‌بخشي در كار بر تعلق‌خاطر كاري و رضايت شغلي كاركنان با نقش ميانجي رفتار نوآورانه بوده است. نمونه مورد مطالعه در اين پژوهش 187 نفر از كارشناسان شهرداري مناطق برخوردار شهر مشهد بوده است كه به شيوه نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شده‌اند. ماهيت اين تحقيق كاربردي و روش تحقيق پيمايشي تحليلي است. تحليل آماري داده‌ها با استفاده از تحليل عاملي تأييدي و با استفاده از نرم‌افزار SPSS18 و Amos انجام شد. تجزيه‌وتحليل داده‌هاي جمع آوري شده نشان داد ميان فرح‌بخشي در كار و رفتار نوآوارنه رابطه مثبت و معناداري وجود دارد، همچنين تأثير مثبت فرح‌بخشي در كار بر تعلق‌خاطر كاري و رضايت شغلي مورد تائيد قرار گرفت.