عملكرد شغلي در دانشگاه: تبيين نقش رضايت شغلي، گرايش كاري و تعهد سازماني

تاكنون تلاش‌هاي زيادي صورت گرفته تا عوامل مؤثر بر عملكرد شغلي در دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالي مورد شناسايي قرار گيرد. بااين‌حال اكثر اين مطالعات در خارج از كشور انجام شده و بدين لحاظ بومي‌سازي آن در نظام آموزش عالي كشور نيازمند توجه ويژه است. هدف از پژوهش حاضر، مطالعه عملكرد شغلي در دانشگاه با تأكيد بر عوامل رضايت شغلي، گرايش كاري و تعهد سازماني است. اين پژوهش به لحاظ هدف، كاربردي و از نوع تحقيقات توصيفي – پيمايشي است. جامعه آماري اين پژوهش را كاركنان يك موسسه آموزش عالي شهر مشهد به تعداد 96 نفر تشكيل داده و روش نمونه‌گيري سرشماري است كه درنهايت تعداد 92 پرسشنامه جمع‌آوري شد. ابزار جمع‌آوري اطلاعات پرسشنامه استاندارد شامل 28 سؤال مي‌باشد كه از روايي و پايايي مناسب برخوردار است. همچنين به‌منظور سنجش مدل و برازندگي آن به بررسي شاخص هاي برازندگي مدل پرداخته شد كه نتايج آن بيانگر مناسب بودن مدل است. به‌منظور آزمون فرضيات نيز از روش معادلات ساختاري و نرم‌افزار SmartPLS استفاده شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه تعهد سازماني تأثير مثبت و معني‌داري بر رضايت شغلي و عملكرد شغلي دارد. همچنين رضايت شغلي و گرايش كاري تأثير مثبت و معني‌داري بر عملكرد شغلي دارند. بااين‌حال تأثير معني‌دار گرايش كاري بر رضايت شغلي مورد تأييد قرار نگرفته است.