مسائل كارگزاري در سرمايه‌گذاري خطرپذير و راهكارهاي رفع آنها در مراحل مختلف رشد شركت‌هاي نوآور در ايران

هدف از اين پژوهش ارائه راهكارهاي عملي در قراردادهاي سرمايه‌گذاري خطرپذير با توجه به مرحله رشد شركت‌هاي نوآور است. در سرمايه‌گذاري خطرپذير، چالش‌هاي مختلفي به علت عدم‌تقارن اطلاعاتي و عدم‌همسويي منافع ميان سرمايه‌گذار و كارآفرينان رخ مي‌دهد كه در چارچوب نظريه كارگزاري بررسي مي‌شود و ابزارهاي گوناگون كنترلي و انگيزشي را پيشنهاد مي‌نمايد. اما عاملي كه بر اتخاذ راهبردهاي متناسب هر كسب‌وكار تاثير مي‌گذارد، ميزان رشديافتگي آن است، زيرا در هر يك از اين مراحل، نيازها و ويژگي‌هاي شركت تغيير مي‌يابد و در نتيجه چالش‌هاي ميان آنها نيز متفاوت خواهد بود. در اين مطالعه‌، با استفاده از روش نظريه داده‌بنياد، راهكارهاي مورد استفاده سرمايه‌گذاران از طريق مصاحبه نيمه‌ساختاريافته و گردآوري اطلاعات واقعي مورد بررسي قرار گرفته است. تحليل داده‌ها از طريق كدگذاري و شناسايي ارتباط ميان مقولات مختلف، نشان مي‌دهد با تغيير در مولفه‌هاي توسعه كسب‌وكار، مهارت‌هاي كارآفرين و نوع ريسك در مراحل مختلف رشد، رويكرد سرمايه‌گذاري نيز تغيير مي‌كند. در عين حال، تاثير عوامل محيطي بر فضاي حاكم بر كسب‌وكار اعم از بازار تامين مالي و نقش مستقيم دولت در آن، ضعف‌هاي قانوني و زيرساخت‌هاي فرهنگي نيز بر تنظيم رويكرد قرارداد تاثير مي‌گذارد.