تحليل چالش‌هاي راهبري شبكه‌هاي رسمي همكاري علم و فناوري : مطالعه پنج شبكه منتخب در ايران

علي‌رغم تحقيقات انجام‌شده در زمينه شبكه‌هاي همكاري علم و فناوري(STCNs)، چالش‌هاي مديريت اين شبكه‌ها كمتر مورد بررسي قرار‌گرفته است. در اين مطالعه، 5 شبكه همكاري ايجاد شده توسط نهادهاي دولتي در بين سال‌هاي 1379 تا 1397 در ايران، در زمينه آزمايشگاه‌هاي فناوري‌هاي راهبردي، آزمايشگاه‌هاي علمي، بيوتكنولوژي، پزشكي مولكولي و داروهاي گياهي، مطالعه شده است. در اين مقاله با مرور نظام‌مند تحقيقات انجام شده، 41 چالش‌ راهبري شبكه‌هاي رسمي همكاري علم و فناوري در ايران در سطح تحليل شبكه شناسايي شد. سپس پرسشنامه محقق ساخته تدوين و در بين مطلعين 5 شبكه همكاري منتخب كه جزء فعالترين شبكه هاي رسمي همكاري در حوزه علم و فناوري در ايران بودند توزيع گرديد. براي تحليل ها از تحليل عاملي اكتشافي و تحليل عوامل اصلي و چرخش واريماكس استفاده شد. از 41 شاخص شناسايي شده، 19 شاخص بار عاملي زير 0.5 داشته و از تحليل ها حذف و 22 شاخص در مرحله دوم و پس از چرخش، در 6 طبقه قرار گرفتند. با توجه به خصوصيات شاخص ها در طبقات، 6 عنوان براي طبقات نامگذاري گرديد: 1عضو گيري(دوشاخص)، 2ساختار شبكه(6 شاخص)، 3 موقعيت شبكه(3 شاخص)، 4جريان دانش(3 شاخص)، 5 صيانت پذيري(3 شاخص) و 6 پايداري(5 شاخص). در پايان نيز محدوديت هاي تحقيق ارائه شد.