بازشناسي مؤلفه‌هاي پايداري اجتماعي مؤثر بر افزايش تعاملات اجتماعي در مجموعه‌هاي مسكوني (مطالعه موردي: محله اباذر، تهران)

در بستر افزايش توجهات جهاني به ابعاد مختلف توسعه پايدار و مسائل مربوط به كيفيت زندگي انسان‌ها، تلاش براي دستيابي به پايداري اجتماعي در مجموعه‌هاي مسكوني اهميت بيشتري يافته است. پژوهش حاضر با هدف بازشناسي تأثير مؤلفه‌هاي پايداري، بر بعد اجتماعي مسكن، مشاركت پذيري و افزايش تعاملات اجتماعي در زندگي شهري، انجام شده است. ابزار گردآوري داده‌ها، شامل مطالعات اسنادي و پيمايش از طريق پرسش‌نامه مي‌باشد. ارزيابي مؤلفه‌ها، با روش همبستگي و تجزيه تحليل كمي‌داده‌ها به وسيله روش‌هاي آماري انجام گرفته است. نتايج حاصل از پژوهش نشان مي‌دهد كه مؤلفه‌هاي مشاركت، هويت، حس تعلق و امنيت به ترتيب بيشترين تأثير را بر افزايش تعاملات اجتماعي در بين ساكنين مجموعه‌هاي مسكوني دارند و از بين دو دسته عامل فردي و اجتماعي تعريف كنندۀ تعاملات اجتماعي، عوامل اجتماعي به عنوان مؤثرترين عامل بر افزايش تعاملات اجتماعي شناخته شده است.