بررسي نقش فناوري در توسعه صنايع فرهنگي و خلاق: مطالعه موردي فرش دستبافت ايراني

صنايع فرهنگي، منبع بي‌نهايت خلاقيت انساني براي دستيابي به رشد و شكوفايي در صنعت است و فناوري نقش اساسي براي پيشبرد و بومي‌سازي و گسترش صنايع فرهنگي در كشورمان دارد. با توجه به پيشينه طولاني كشورمان در صنعت فرش و عدم استفاده از فناوري مناسب در طرح، رنگ، سايز و ابعاد، نوع، نخ و... و كم‌توجهي به سليقه مشتري موجب شده تا كشورهايي كه عمر كوتاهي در اين صنعت دارند، نقش پيشرو را در بازار داشته باشند و كشورمان رقابت كم توفيقي را در كارنامه خود داشته باشد. در اين پژوهش بر آنيم تا با استفاده از روش‌هاي تحليلي و توصيفي و نيز با استفاده از مصاحبه و مطالعه موانع و مشكلات موجود اين صنعت را به چالش كشيده و راه‌حل مناسب براي پيشبرد اين صنعت ارائه نمايد. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد كه با توجه به پيشينه غني فرهنگ ايراني ـ اسلامي كشور ايران، بخش فرهنگ و هنر با زايش و توسعه صنايع فرهنگي، مي‌تواند از حوزه هزينه محور به عرصه ثروت آفريني وارد و به‌عنوان مركز اصلي اقتصادي كشور تبديل شود و صنايع فرهنگي تنها ابزار ملت‌ها براي حفاظت فرهنگ و هويت ملي آن كشور و سرمايه‌گذاري در صنايع بومي است. همچنين به كمك فناوري و بهره‌مندي از خلاقيت و نوآوري در اين حوزه مي‌توان شاهد رشد صادرات، درآمدزايي و بهره‌وري فرش دستبافت ايران بود.