تبيين تأثير ريسك‌هاي ادراك‌شده گردشگر بر تمايل به بازديد مجدد از مقصد گردشگري با نقش ميانجيگري تصوير ذهني مقصد گردشگري

تصوير ذهني گردشگر از مقصد گردشگري نقش بسزايي در تصميم‌ انتخاب مقصد ايفا مي‌كند. از سويديگر ريسك‌هاي ادراك‌شده گردشگر عامل مهمي است كه تصوير ذهني وي را از خدمات گردشگري تحت تأثير قرار مي‌دهد. لذا مقاله حاضر درصدد ارائه مدلي جهت تبيين تأثير ريسك‌هاي ادراك‌شده گردشگر بر تمايل به بازديد مجدد از مقصد گردشگري با نقش ميانجيگري تصوير ذهني مقصد گردشگري بوده است. جامعه آماري پژوهش شامل آن دسته از گردشگران خارجي بود كه در آبان ماه 1394 به شهر اصفهان سفر كرده‌اند. از اين جامعه، نمونه‌اي به حجم 300 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شد. براي گردآوري داده‌هاي پژوهش، پرسشنامه‌اي حاوي 38 سؤال طراحي شده و سپس به‌منظور بررسي داده‌هاي پژوهش و آزمون فرضيه‌ها از آمار توصيفي و استنباطي استفاده شد. بر اساس يافته‌هاي پژوهش، ريسك ادراك‌شده گردشگر در چهار گروه ريسك‌هاي سياسي، اقتصادي، بهداشتي و فرهنگياجتماعي طبقه‌بندي شد. همچنين تصوير ذهني مقصد گردشگري را مي‌توان به سه بعد عاطفي، شناختي و رفتاري تقسيم كرد. همچنين يافته‌هاي پژوهش نشان داد ريسك‌هاي ادراك‌شده سياسي، بهداشتي، اقتصادي و فرهنگياجتماعي تأثير معني‌داري بر تمايل به بازديد مجدد از مقصد گردشگري با نقش ميانجيگري تصوير ذهني عاطفي، شناختي و رفتاري از مقصد گردشگري دارد.