تاثير عوامل دروني و بيروني صنعت بانكداري بر ريسك اعتباري بانك‌ها در ايران

مهم ترين كاركرد هاي نظام مالي در هر اقتصادي، دسترسي به نقدينگي، تخصيص منابع و مديريت ريسك مي باشد و عملكرد آ ن ها در ايفاي اين نقش ها بر ثبات يا بحران در اقتصاد تاثير به سزايي دارد. علاوه بر نقش هاي مذكور، با توجه به اين كه فعاليت عمده بانك ها جمع آوري وجوه و اعطاي تسهيلات است، بنابراين بررسي عوامل موثر بر ريسك اعتباري جهت كاهش مطالبات معوق اهميت خاصي دارد. پژوهش حاضر، به بررسي تاثير عوامل دروني و بيروني صنعت بانكداري بر ريسك اعتباري بانك ها در ايران مي پردازد. براي بررسي اثر عوامل مذكور بر ريسك اعتباري از مدل داده هاي جدولي (اثرات ثابت) استفاده شده است. جامعه آماري پژوهش شامل 31 بانك، مي‌باشد. نتايج حاكي از آن است كه از ميان متغيرهاي درون بانكي، اندازه و سرمايه اثر مثبت و توسعه تأمين اعتبارات اثر منفي و از ميان متغيرهاي برون بانكي متغير تمركز، نرخ رشد نقدينگي و رشد نرخ ارز اثر مثبت و متغير توسعه بخش بانكي و نرخ رشد اقتصادي اثر منفي بر ريسك اعتباري مي گذارد.