ابزارهاي مورد استفاده در مجازات مجرمان در ايران سده‌هاي ميانه

قبايل صحراگردي كه در سده هاي ميانه به ايران سرازير شدند و چندي بعد به حكومت رسيدند، به رغم ادّعاي حمايت از شريعت و پاسداشت آن،در عمل و در عرصه تعامل با ديگران، به آموزه هاي اسلام داير بر حفظ حقوق ديگران و بويژه مخالفان پايبند نماندند. گفتني است كه اين رويكرد فقط از سوي آنان اتّخاذ نشد و گروه هاي رقيب و ساير بازيگران عرصۀ سياست نيز عملا چنين رويه اي در پيش گرفتند و بر اين اساس، حجم عظيمي از ابزارهاي مجازات در منازعات سياسي ـ مذهبي ايران آن زمان به كار رفت. از اينرو اين پژوهش در پي پاسخگويي به اين پرسش اصلي است كه چرا و چگونه اين ابزارها براي مجازات افراد مجرم و غير مجرم به كار رفت؟ نويسندگان براي پاسخگويي به اين پرسش بر اساس روش توصيفي تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه اي، در وهله نخست نوع و چگونگي كاربرد ابزارهاي مجازات را واكاوي نموده و سپس ميزان انطباق آنها را با آموزه هاي شريعت و چرائي به كار گيري آنها را در دوره مورد بحث، بررسي كرده اند.