توسعۀ مدلي براي ارزيابي و رتبه‌بندي پروژه‌ هاي عمراني با توجه به احتمال وقوع ريسك و تأثير آن در عملكرد ساخت (مورد مطالعه: معاونت مهندسي و مجري طرح‌هاي عمراني يك رده نظامي)

افزايش سرمايه‌گذاري در بخش‌هاي عمراني در نيروهاي مسلح، علاوه بر تأمين نيازهاي اساسي مي‌تواند تأثير مثبتي در پيشبرد اهداف راهبردي داشته باشد، ليكن در راه رسيدن به اين اهداف، ريسك‌هايي وجود دارد كه لازم است پيش از شروع هر پروژه، اين موارد شناسايي و كنترل شود. در اين خصوص هدف اصلي اين مقاله، شناسايي، ارزيابي و مديريت ريسك پروژه‌هاي عمراني يك رده نظامي از نيروهاي مسلح ايران، با يك رويكرد تلفيقي فنون تصميم‌گيري چند معياره است. اين رويكرد مي‌تواند به‌عنوان ابزاري مناسب در خصوص سنجش ريسك‌هاي ساخت پروژه‌هاي عمراني، برنامه‌ريزي جهت كنترل آنها و شناسايي پروژه‌هاي كم‌ريسك استفاده شود. در اين پژوهش ابتدا با مطالعه كتابخانه‌اي، ريسك‌هاي ساخت پروژه‌هاي عمراني استخراج مي‌شود. سپس در مرحله اول رويكرد پيشنهادي، با كمك فنِ تحليل سلسله‌مراتبي و نظرات خبرگان، ريسك‌هاي شناسايي‌شده بر اساس احتمال وقوع نسبت به يكديگر، وزن‌دهي مي‌شوند. در مرحله دوم تحقيق با بررسي ميزان تأثير ريسك‌هاي شناسايي‌شده در عملكرد ساخت و با كمك نظرسنجي دوم و روش ويكور، شناسايي پروژه‌هاي كم‌ريسك ميسر مي‌شود. نتايج مرحله اول نشان مي‌دهد، ريسك‌هاي مربوط به نظارت، طراحي و ساخت و همچنين مسائل مالي و اعتباري در ميان زيرگروه‌هاي اصلي از لحاظ احتمال وقوع نسبي با ضرايب 38/0 و 28/0 در رتبه اول و دوم قرار داشته و ريسك‌هاي مربوط به حوادث جغرافيايي و اقتصادي با ضريب اهميت 13/0 در رتبه آخر قرار دارد. همچنين خروجي نظرسنجي در مرحله دوم، بيانگر فهرستي از پروژه‌هاي عمراني رتبه‌بندي شده بر اساس ميزان تأثير ريسك‌ در عملكرد ساخت آنهاست.