اثرات مستقل و تركيبي نايسين Z و سديم سيترات بر روي شاخص‌هاي شيميايي و جمعيت باكتري‌هاي توليد كننده اسيد لاكتيك مزوفيل و سرمادوست فيله ماهي سفيد درياي خزر (Rutilus frisii) طي نگهداري در دماي C° 4

تأثير مستقل و تركيبي نايسين Z (5/%1) و سديم سيترات (%2) بر زمان ماندگاري فيله ماهي سفيد نگهداري شده در دماي 4 درجه سانتي‌گراد مورد بررسي قرار گرفت. شاخص هاي شيميايي شامل مجموع بازهاي نيتروژني فرار (TVB-N)، انديس پراكسايد (PV)، اسيد تيوباربيتوريك (TBA) و شمارش جمعيت باكتري ها شامل مزوفيل (TMC)، سرمادوست (TPC) و اسيد لاكتيك (LAB) در زمان‌هاي صفر، 3، 6، 9 و 12 روز اندازه‌گيري شد. نتايج نشان داد كه شاخص هاي TVB-N، PV و TBA در تيمار شاهد بالاتر از تيمارهاي حاوي نگهدارنده بودند. باكتري هاي مزوفيل و سرمادوست نمونه شاهد در روز سوم نگهداري (به ترتيب با 6.53 و 6.71 CFU/g) به حداكثر ميزان مجاز رسيدند، در حالي كه تيمارهاي حاوي نگهدارنده هم سرمادوست (بين 6.72 تا 6.93 CFU/g) و هم مزوفيل (بين 6.67 تا 6.90 CFU/g) تا روز نهم نگهداري شرايط بهتري نشان دادند (0.01 P). همچنين، رشد باكتري هاي اسيد لاكتيك در تيمار شاهد تا روز نهم (با 6.88 CFU/g) كنترل شد، اما در تيمارهاي حاوي نگهدارنده در پايان همين روز متوقف شدند (0.01 P). نتايج مشخص كرد كه استفاده توأم از نايسين Z و سيترات سديم به عنوان نگهدارنده مؤثر مي تواند به منظور افزايش زمان ماندگاري فيله ماهي سفيد طي نگهداري در سردخانه مورد استفاده قرار گيرد.