بررسي مقدار ترسيب ‌كربن در زي‌تودۀ هوايي برخي ارقام جنگلكاري‌شدۀ صنوبر

يكي از مهم‌ترين راهكارهاي شناخته‌شده در كاهش كربن اتمسفر، ترسيب كربن توسط درختان است. پژوهش حاضر در باغ كشاورزي شهرستان خرم‌آباد انجام گرفت. با استفاده از طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي و در هر واحد آزمايشي تعداد سه درخت پنج‌ساله انتخاب و در دو گروه و در مجموع 12 رقم صنوبر در سه تكرار انتخاب شدند. براي مقايسۀ ميانگين و انتخاب تيمار يا تيمارهاي برتر هر گروه از داده‌ها از آزمون چند‌دامنۀ دانكن و براي مقايسۀ نتايج دو گروه نيز از روش T مستقل استفاده شد. نتايج نشان داد كه در هر دو گروه كلن (تاج باز و بسته) صنوبر از نظر ميزان رويش و مقدار ترسيب كربن اختلاف معني‌دار در سطح 1 درصد وجود دارد. به‌طوري ‌كه در گروه تاج بسته رقم   lt;em gt;P.nigra lt;/em gt; 42.53با مقدار 6714/2 متر مكعب رويش و ترسيب سالانۀ 8/2460 كيلوگرم (حدود 5/2 تن) كربن در هكتار بيشترين كاركرد را به خود اختصاص دادند و در گروه تاج باز كلن lt;em gt;P. X. pacher lt;/em gt; با 0618/3 متر مكعب رويش و با ترسيب 909/1987كيلوگرم (حدود 2 تن) كربن در هكتار بيشترين بازدهي را داشتند. همچنين با اينكه گروه صنوبرهاي تاج ‌باز رويش بيشتري نسبت به گروه تاج‌ بسته داشتند، از نظر ترسيب كربن بين دو گروه اختلاف معني‌داري مشاهده نشد كه دليل آن را شايد بتوان كمتر بودن چگالي درختان تاج باز دانست. تحقيقات بيشتري دربارۀ ترسيب كربن گونه‌هاي مختلف درختي و جنگلكاري با گونه‌هاي تند‌رشد با پتانسيل زياد ذخيرۀ كربن در زمينۀ كمك به كنترل دي‌اكسيد كربن جو توصيه مي‌شود.