نقش توسعه‌ي جوامع روستايي در كارآفريني

در شرايط فعلي اقتصادي ايران كه نرخ بالاي بيكاري،كندي تحرك در بخش‌هاي اقتصادي از جمله صنعت و محدوديت سرمايه گذاري در بخش كشاورزي از مشخصه‌هاي آن است، توجه به توسعه روستايي اهميتي دوچندان دارد. كارآفرينان روستايي با شناخت صحيح فرصت‌ها و استفاده از سرمايه‌هاي راكد و با سازماندهي و مديريت منابع غيرفعال به رشد اقتصادي كشور كمك مي‌كنند. در اين فرايند بدون اتكا به دولت و در بخش غيردولتي ايجاد اشتغال مي‌شود. آموزش مهارت به روستاييان از طريق توسعه‌ي كار شايسته، فرصت‌هاي جديد روستاها را كشف و از آنها بهره‌برداري مي‌كند كه در نتيجه به رفع تنگناهاي جامعه روستايي منجر مي‌شود. در اين نوشتار، با هدف شناخت و تحليل قابليت‌هاي كارآفريني دانش‌آموختگان روستايي در فرايند توسعه‌ي روستايي، عوامل مؤثر در توسعه توانايي كارآفريني روستاييان بررسي شده است و موانع و راهكارهاي توسعه كارآفريني مورد بازشناسي قرار گرفته است.