مطالعه اثر مهاجرت بر كاهش رشد جمعيت استان خوزستان طي دوره (1390-1375)

مهاجرت‌ها چه به‌صورت بين‌المللي جريان يابند و چه در داخل مرزهاي يك كشور رخ دهند، همواره موجب كاهش جمعيت نواحي مهاجرفرست و افزايش جمعيت نواحي مهاجرپذير مي‌شوند. اين افزايش و كاهش در مواردي كند و مستمر و در مواردي نيز تند و مقطعي است. اين مطالعه با روش توصيفي ـ تحليلي و با استفاده از مطالعات اسنادي، تحليل داده‌هاي سرشماري نفوس و مسكن و سالنامه‌هاي آماري، با استفاده از نرم‌افزارهاي Excel و GIS روند جابجايي‌هاي جمعيتي استان خوزستان را در ابعاد مهاجرت‌هاي بين استاني طي دو دهه‌ي اخير و تأثير آن بر متوسط رشد سالانه‌ي جمعيت استان را مورد تجزيه ‌و تحليل قرار داده است. نتايج نشان مي‌دهد كه در سال 1385، استان خوزستان با خالص مهاجرتي 108209 نفر، سومين استان مهاجرفرست كشور و در سال 1390، با خالص مهاجرتي 54530 مهاجرفرست‌ترين استان كشور بوده است. استان‌هاي اصفهان، تهران و فارس بيشترين دريافتي مهاجر را از استان خوزستان داشته‌اند. متوسط نرخ رشد واقعي جمعيت استان در سال 1385، 1.8 درصد و در سال 1390، 0.16 درصد كاهش ‌يافته است. همچنين 0.25 درصد در سال 1385 و 0.62 درصد در سال 1390 از كاهش رشد جمعيت در استان ناشي از اثر مهاجرت بوده است.