نقد و بررسي جاودانگي در الهيات فيزيكاليستيِ مسيحي

الهيات فيزيكاليستي اصطلاحي است كه تا كنون در مورد آن تعريف دقيق و روشني ارائه نشده است. در قرن بيستم، برخي از انديشمندانِ الهيات مسيحي نظير ننسي مورفي و پيتر ون اينواگن با پذيرش رويكرد فيزيكاليستي نسبت به انسان سعي كردند كه به تحليل و توجيه باورهاي مسيحيان در باب هويت انسان و جاودانگي او بپردازند. اين رويكرد امروزه الهيات فيزيكاليستي ناميده مي‌شود. بر اساس اين رويكرد انسان در همين بدن مادي اش خلاصه مي شود و با پذيرش اين اصل، تفسير از مرگ و جاودانگي به راحتي صورت مي گيرد در جستار پيش رو نگارنده بر آن است تا با شيوۀ‌‌‌‌‌‌ تحليلي توصيفي به نقد و بررسي جاودانگي در الهيات فيزيكاليستي مسيحي بپردازد و مهمترين استدلال هاي طرفداران الهيات فيزيكاليستي‌‌‌‌‌‌ كه عبارتند از: امتناع تعامل امر مادي و امر مجرد، ارتباط و تعامل ميان شخص و بدن و فيزيكاليسم و آموزه هاي مسيحي را به رشته تحرير در آورد. از مهم ترين دستاوردهاي اين پژوهش مي توان به اين مطلب اشاره كرد كه‌‌‌‌‌‌ فيزيكاليست ها معتقدند شخصي كه زماني وجود داشته است، براي هميشه بايد وجود داشته باشد تا اينكه براي هميشه نابود شود، چرا كه مسيحيان نوعأ به اموري اعتقاد دارند كه نمي توانند آن ها را به نحو عقلاني توجيه كنند، واقعيت رستاخيز مثالي از اين دست است. بنابراين الهيات فيزيكاليستي با تاكيد بر قدرت لايزال الهي و معجزه مي تواند جاودانگي را اثبات كند.