علم منسوب به جهان‌بيني خاص: بررسي مسأله امكان‌پذيري

اين مقاله از دو بخش عمده شكل گرفته است. در بخش نخست مقاله نشان مي دهيم كه برخي از مهم ترين نظريه هاي علم در قرن بيستم يا نتوانسته اند نشان دهند كه ارزش داوري ها در مقام تقويم و تعيين علم اثري ندارند يا خود، نقش ارزش داوري ها را در مقام تقويم و تعيين علم به رسميت شناخته اند و در خصوص آن نظريه پردازي كرده اند. در اين راستا، آراي پوزيتيويست هاي منطقي، كواين، پوپر، كوهن، لاكاتوش، فايرابند و بسكار را در خصوص علم به اشاره مورد توجه قرار مي دهيم. در بخش بعدي مقاله، به پاسخ اين پرسش مي پردازيم: آيا بر اين اساس كه «علم متأثر از مباني شناختيهنجاري الف است»، مي توان نتيجه گرفت كه «علم مبتني بر مباني شناختي هنجاري خاص، مانند ب، نيز قابل توليد است»؟ همچنين اين پرسش مورد تأمل قرار مي گيرد كه آيا كثرت گرايي در مباني شناختي هنجاري يك اصل پسنديده روش شناختي است؟