پديدارشناسي ادراك حسي در فضاي مجازي بر اساس آراء موريس مرلو‌ـ‌پونتي

موريس مرلو‌ـ‌پونتي از تأثيرگذارترين پديدارشناسان فرانسوي قرن بيستم است. او در پديدارشناسي خود، در صدد دست‌يابي به ذات ادراك حسي انسان است. انسان در پديدارشناسي او سوژه‌اي بدن‌مند است كه به همراه ساير سوژه‌ها در جهان زندگي مي‌كند. پژوهش حاضر بر اساس ديدگاه موريس مرلو‌ـ‌پونتي، به بررسي پديدارشناسي فضاي مجازي مي‌پردازد. با توجه به پديدارشناسي مرلو‌ـ‌پونتي، سوژۀ بدن‌مند به ادراك حسي در فضاي مجازي پرداخته، معناهاي موجود در اين جهان مدرن را دريافت مي‌كند. همچنين امكان درك متقابل از طريق فضاي مجازي براي سوژه‌‎هاي حاضر در روابط مجازي وجود دارد؛ چراكه براي مثال، رنج‌كشيدن از درد از ديدگاه مرلو‌ـ‌پونتي، خصلت مشابهي ميان همۀ سوژه‌هاي بدن‌مند است. بنابراين، سوژه‌هاي بدن‌مند با مشاهدۀ فيلم و عكس و... از فردي كه از طريق فضاي مجازي با او آشنا شده‌اند، مي‌توانند احساس وي را درك كرده و با او همدلي و همدردي كنند. گسترش روابط انساني و ابزارهاي مدرن موجب شده تا برخي از محدوديت‌هاي زندگي انسان‌ها پيش از به وجود آمدن فناوري‌هاي مدرن كنوني مرتفع شود، اما سوژۀ بدن‌مند در جهان مدرن كنوني بر اساس ديدگاه مرلو‌ـ‌پونتي، همچنان در حصار مكان و زمان است؛ چراكه انسان، سوژه‌اي بدن‌مند بوده و بايد محدوديت‌هاي ناشي از بدن‌مند بودن را در جهاني مدرن پذيرا باشد. همچنين طبق ديدگاه مرلو‌ـ‌پونتي، سوژۀ بدن‌مند حاضر در فضاي مجازي، در حصار شبكۀ ارتباطي خود با ديگر سوژه‌ها است و اين امر، خود مانعي است در برابر آزادي مطلق براي انسان كنوني.