تحليل ساختار امواج گرمايي در غرب و جنوب غرب ايران

امواج گرمايي يكي از پيامدهاي روند افزايش دما در دستگاه اقليم است. غرب و جنوب غرب ايران از جمله مناطقي هستند كه در‌ سال‌هاي اخير با موج گرمايي در فصل تابستان روبه‌رو بوده‌اند. امواج گرمايي منطقه با‌ استفاده از شاخص بالدي و اعمال آن بر روي داده‌هاي حداكثر دماي روزانۀ 36 ايستگاه هواشناسي شناسايي شد. همچنين شرايط همديد موج‌هاي گرمايي با استفاده از داده‌هاي ارتفاع ژئوپتانسيل، فشار تراز دريا، تاوايي قائم، باد‌مداري و نصف‌النهاري در تراز‌هاي 1000 تا 250 هكتو‌پاسكال در بازۀ زماني 6 ساعته از سري داده‌هاي NCEP/NCAR تحليل شد. بر اساس شاخص بالدي موج گرمايي بلند‌مدت از تاريخ 12/4/1389 تا 23/4/1389، ايستگاه‌هاي غرب كشور را در بر گرفته است. تحليل نقشه‌هاي همديد نشان داد‌ امواج گرمايي با استقرار سامانه‌هاي كم‌فشار حرارتي خليج‌فارس و گنگ (موسومي‌ها) همراه با رطوبت، استقرار سيستم مانع در تراز 500 هكتوپاسكالي و گسترش پرفشار پويشي‌ آزور، تاوايي منفي و رودباد جنب حاره‌اي بر روي منطقه شكل مي‌گيرند. افزايش تبخير و تعرق‌، ايجاد تنش‌هاي آبي در گياهان به‌ويژه در دورۀ خشكسالي، افزايش مصرف و استهلاك شبكۀ انتقال برق و افت توليد برق آبي و كاهش شرايط آسايش اقليمي از نتايج استقرار شرايط همديد ادغام كم‌فشار حرارتي خليج‌ فارس و موسمي‌هاي شبه‌قاره، استقرار پرفشار ديناميكي آزور و ايجاد سيستم مانع بر روي منطقه به‌مدت بيش از 5 روز موجد امواج گرمايي متداوم بر روي منطقه است.