بررسي عملكرد تكتونيك بر مخروط‌افكنه‌ها با تأكيد بر توان لرزه‌اي گسل‌ها در واحدهاي ساختماني استان كرمانشاه

هدف پژوهش حاضر، بررسي تأثير فعاليت تكتونيك و توان لرزه‌زايي گسل‌ها روي مخروط ‌افكنه‌هاي موجود در پهنه‌هاي ساختماني متفاوت استان كرمانشاه و پهنه‌بندي خطر گسل روي مخروط ‌افكنه‌ها با روش تحليل فضايي بربريان است. ابتدا با شاخص‌هاي ژئومورفيك (VF ،B ،SMF و FCI) ميزان فعاليت تكتونيك در منطقه بررسي و سپس توان لرزه‌زايي گسل‌هاي موجود در سطح و مجاورت مخروط‌ افكنه‌ها با روش‌هاي زارع، اشجعي، ملويل و اسميت محاسبه شد. در نهايت، ميزان خطر گسل روي مخروط‌ افكنه‌ها و كاربري‌هاي مختلف انساني موجود بر سطح آنها با روش تحليل فضايي بربريان بررسي و درصد تراكم كاربري‌ها در حريم گسل محاسبه شد. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهند تأثير فعاليت تكتونيك (گسل) در پهنۀ زاگرس شكسته بيشتر از پهنۀ سنندج سيرجان و در پهنۀ سنندج سيرجان بيشتر از پهنۀ زاگرس چين‌خورده است. همچنين نتايج بررسي توان لرزه‌زايي گسل‌ها نشان مي‌دهند بيشتر گسل‌هاي مطالعه‌شده، توان لرزه‌زايي زيادي دارند. نتايج پهنه‌بندي خطر گسل روي مخروط‌افكنه‌ها نيز نشان مي‌دهند 0.54 مناطق مسكوني، 0.52 زمين زراعي، 0.59 چشمه‌ها و 0.46 خطوط ارتباطي واقع روي مخروط ‌افكنه‌هاي مطالعه‌شده (در غرب كشور) در حريم ١٠٠٠ متري گسل (محدودۀ با خطر زياد) قرار دارند.