بهينه سازي الياف پيزوالكتريك در پانل استوانه اي هدفمند با لايه‌هاي پي. اف. آر. سي با روش الگوريتم ژنتيك

در اين تحقيق به بهينه‌سازي الياف پيزوالكتريك در پانل استوانه‌اي هدفمند با لايه‌هاي كامپوزيتي از الياف پيزوالكتريك (پي اف آرسي) به عنوان سنسور و محرك تحت تحريك الكتريكي و بار مكانيكي و شرايط تكيه‌گاهي ساده، گيردار، آزاد و تركيب آن‌ها پرداخته شده است. هدف، به دست آوردن درصد حجمي الياف پيزوالكتريك در يك لايه پيافآرسي است به طوري كه جابجايي شعاعي (خيز) اين لايه در راستاي محيطي، معادل با لايه پيزوالكتريك باشد. به منظور بهينه‌سازي، الگوريتم ژنتيك به كار گرفته شده و مقدار پارامترهاي مختلف الگوريتم با استفاده از روش ميزان‌سازي پارامترها به دست آمده است. همچنين جهت صرفه جويي در وقت و اشغال كمتر حافظه، شبكه‌هاي عصبي مصنوعي، آموزش داده و به كار گرفته شده‌اند.در پايان، نتايج براي تنش و جابجايي دو پانل با لايه پيافآرسي و پيزوالكتريك ارائه و مقايسه شده و تأثير شرايط تكيه‌گاهي روي بهينه‌سازي و درصد حجمي به دست آمده، بررسي گرديده است. نتايج نشان مي‌دهد كه با ورود تكيه‌گاه گيردار به مسئله، افزايش بيشينه تنش فون ميسز در سازه مشاهده شده و درصد حجمي بيشتري براي لايه پيافآرسي معادل به دست مي‌آيد.