خداي «متشخص» و «انسان‌وار» از منظر قرآن و عهد جديد

مقاله حاضر با هدف شناخت خداي معرفي شده از نگاه دو كتاب مقدس در اسلام و مسيحيت(قرآن و عهد جديد) با روش تحليلي‌‌ـ‌مقايسه‌اي نوشته شده است. اگر چه مسئله مقايسه توحيد از نگاه مسيحيت و اسلام به قرن‌ها پيش بازمي‌گردد، اما نگرش‌هاي تازه‌اي در مورد آن در الهيات معاصر مطرح است كه از جهتي به بحث الهيات طبيعي و وحياني مربوط مي‌شود. بر اساس آموزه‌هاي دو دين اسلام و مسيحيت، انسان با خداوند رابطه دوسويه دارد. در اين ميان، كتاب‌هاي مقدس اين دو دين نيز مواردي از ارتباط دو سويه را مطرح نموده‌اند. با مقايسه موارد و كيفيت اين رابطه مي‌توان بيان نمود كه در مواردي ميان تعبيرات و توصيفات انجيل‌هاي موجود و پذيرفته‌شده از سوي كليسا، از خداوند و يا لوازم تعبيرات آنها با تعبيرات قرآن‌كريم و لوازم آنها، اشتراك‌ها و تفاوت‌هايي وجود دارد. از جمله اينكه موارد و مصاديق اين ارتباط و كيفيت آن در مواردي در قرآن و در مواردي در عهد جديد، بيشتر است، ضمن آنكه قرآن تلاش نموده در اين رابطه از شبهه انسان‌انگاري خدا بپرهيزد و تعالي و علو الهي و جنبه تنزيهي حق را محفوظ نگاه دارد اما در عهد جديد به واسطه مسئله تجسد، پدر بودنِ خداوند و فرزند بودنِ حضرت مسيح و مسئله عشق و محبت و به صليب رفتن عيسي، اين ارتباط جنبۀ انسان‌وار به خود گرفته است كه متأثر از ديدگاه اين دين درباره وحي و كتاب مقدس است.