مقايسه اثربخشي ايجاد فضاهاي شهري مخصوص بانوان در شهر تهران از ديد زنان و مردان

چكيده اختصاص فضاهايي ويژه بانوان به عنوان يكي از راهكارهاي تسهيل حضور و امنيت زنان در فضاي عمومي توسط شهرداري تهران پيگيري مي شود و موافقين آن را مصداق عدالت جنستي و مخالفين آن را به عنوان تبعيض جنسيتي در نظر مي‌گيرند. در اين تحقيق اثربخشي آنها از ديد زنان و مردان تهراني به عنوان ذينفعان اصلي سنجيده و مقايسه شده است. در اين مطالعه از تحقيق ارزشيابي بهره گرفته شده و براي جمع آوري داده‌ها در تحقيق ميداني از مصاحبه فردي و در پيمايش از ابزار پرسشنامه استفاده شد. متغيرهاي اصلي اين تحقيق شامل: ميزان آشنايي، ميزان ضرورت برنامه ها، ميزان رضايت و ميزان اعتماد به انجام درست برنامه است. در پيمايش، 400 زن و 100 مرد با تلفيق دو روش خوشه‌اي چند مرحله‌اي و نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب و مورد پرسش قرار گرفته اند. شهروندان تهراني اعم از زن و مرد از سه برنامه مورد بررسي رضايت نسبي خوبي دارند و تفاوت زيادي بين نظرات آنها بجز در موارد محدود وجود ندارد؛ هرچند كيفيت پايين برخي خدمات و مشاركت ضعيف گروه هاي مختلف شهروندان در برنامه‌ها همچنان جاي نقد دارد. بسط فضاهاي زنانه با توجه به محدويت هاي زنان در حضور و احساس امنيت در فضاهاي عمومي موافقين زيادي هم در زنان و هم در مردان دارد؛ هر چند بايد توجه داشت ادامه و بسط اين روند در جداسازي و تفكيك جنسيتي مي تواند نتايج منفي و معكوسي در در دراز مدت در جامعه داشته باشد و به تعاملات سالم و پوياي آن صدمه بزند.