مباني مديريت و برنامه‌ريزي گردشگري فرهنگي اجتماعي از ديدگاه قرآن و نهج‌البلاغه

چكيده­­­ با توجه به مكتبي بودن نظام سياسي­– اجتماعي و اقتصادي در ايران مديريت و برنامه‌ريزي راهبردي گردشگري نيازمند اتكاء به مباني كلان حقوقي و فرهنگي مكتب اسلام است. از جمله مهم­ترين منابعي كه مي‌توان مباني مديريت و برنامه‌ريزي گردشگري را از آن‌ها احصاء كرد قرآن كريم و نهج‌البلاغه است. هدف پژوهش حاضر تحليل و بررسي گردشگري در اسلام و متون اسلامي كه داراي وجه قوي فرهنگي و اجتماعي است مي­باشد. خداوند نيز در آيات متعددي از قرآن كريم به گردشگري­ و سياحت توصيه­ي فراواني كرده است؛ به گونه­اي كه بعد از تأمين نيازهاي اساسي و ايجاد امنيت در جامعه افراد را به سير و سياحت فراخوانده است. روش پژوهش از نوع توصيفي تحليلي است. نتايج نشان داد كه دست‌اندركاران برنامه‌ريزي و مديريت گردشگري در ايران بايستي در امر تدوين راهبردهاي صنعت گردشگري به منابع اسلامي از جمله قران و نهج‌البلاغه اتكاء نمايند و وجه فرهنگي و اجتماعي برنامه‌ريزي‌ها را موازي با اهداف اقتصادي برجسته نمايند.